Siberische tijger.

Hoe zien ze eruit.

De siberische is één van de bekendste
grote katachtigen met een oranje-gele
vacht met verticale zwarte strepen en gele ogen.
Het grootste gewicht van een tijger
ooit gemeten is 384 kilo wegen en
de maximale lengte van kop tot staart is 3,30 meter.
Bij volwassen leeftijd kunnen ze
een schouderhoogte bereiken van 1 meter.
In gevangschap is er ooit
een tijger 22 jaar geworden.

De leefgebieden.


De siberische tijger
woont in zuidoost Siberië,
Noord Korea
en Noordoost China.
De siberische tijger
houd zich vaak verscholen voor mensen
en dat is maar goed ook.

Wat eten ze.


Tijgers zijn carnivoren,
dat betekent dat het vleeseters zijn.
De tijger houdt vooral van hoefdieren zoals:
Antilopes, herten, wilde zwijnen, zebra's,
gazelle's enz. De tijger houdt toch
het meeste van Herten,
wilde zwijnen en zebra's.
Af en toe vinden ze apen ook wel lekker.
Tijgers houden niet alleen van hoefdieren,
kleinere dieren vinden ze ook lekker want kikkers, vogels en vissen zijn ook welkom bij de tijger. De tijger jaagt nooit overdag alleen 's nachts. Dat is slim van ze want tijgers kunnen geluidloos rondsluipen en daardoor heeft de prooi vaak niet door dat er een tijger op hem jaagt. Een tijger verstopt zich dan vaak achter bomen of achter een struik en wacht dan het goede moment af. Als het dan zover is springt hij achter de boom of struik vandaan en vangt zijn prooi. Tijgers jagen nooit op open velden want daar is de prooi hem te snel af. Ze vallen bijna nooit mensen aan, maar toch moet je altijd goed op je hoede zijn. Tijgers jagen ´s nachts door hun prooi te besluipen.

De voortplanting

De Siberische tijger geen vaste paartijd in het jaar.
Het vrouwtje laat zien dat ze paringsbereid is door urinemarkeringen en krabsporen op bomen. Aangezien tijgers meestal enorme
territoria hebben, gaat een tijgervrouwtje
vaak zelf op zoek naar een partner.
Het vrouwtje is slechts 3-7 dagen vruchtbaar.
Gedurende deze tijd paren het mannetje en het vrouwtje meerdere keren en blijven die tijd samen.
Vervolgens verlaat het mannetje het vrouwtje weer, en gaat op zoek naar een ander vrouwtje.
Na ongeveer 95-112 dagen worden op een beschutte plek twee tot vier blinde jongen geboren.
De moeder zoogt de welpen en laat ze in het begin nauwelijks alleen.
De ogen van de jongen gaan na ongeveer twee weken open als ook de tanden beginnen door te breken.
Met twee maanden verlaten de welpen voor het eerst hun schuilplaats.
De moeder brengt hen vlees, en zoogt hen ook nog tot ze een maand of vijf, zes zijn.
Meestal neemt ze tegen die tijd haar jongen al mee op jacht.
Als de welpen nauwelijks een jaar oud zijn, kunnen ze zelf op jacht gaan, nadat ze van hun moeder de belangrijkste overlevingstechnieken geleerd hebben.
Met twee jaar lukt het vaak al om grote prooidieren te grijpen.
In de leeftijd van drie tot vijf jaar verlaten ze hun moeder, en zoeken een eigen territorium.


terug naar home